A Nosa Historia
Evolución do Movemento Internacional da Cruz Vermella e da Media Lúa Vermella
  • Henrio Dunant naceu o 8 de maio, en Xenebra. Dedicado aos negocios, un proxecto de creación de fábricas de fariñas en Alxeria lévao, o 24 de xuño de 1859, moi preto do Solferino, no norte de Italia, no mesmo día que o exercito austríaco enfróntase co francés e o piemontés.

     

     

    Esa mesma noite, hai 40.000 mortos e feridos tendidos en total confusión no campo de batalla. Alí observou como os feridos quedaban desatendidos e morrían por falta de asistencia, xa que os servizos sanitarios militares eran case inexistentes.

     

     

    Axudado polas mulleres dos pobos próximos, esfórzase por socorrer os feridos sen distinción de uniforme nin de nacionalidade, vendo neles só homes que necesitan axuda.

     

     

    Impresionado por este feito plasmo as súas impresións no libro "Recordo de Solferino", onde concibe a idea de crear sociedades de socorro en tempo de paz "...a súa finalidade será coidar dos feridos en tempo de guerra por medio de voluntarios entusiastas e dedicados, perfectamente cualificados para o traballo... "

     

  • Esta idea foi recollida por un grupo de catro cidadáns suízos pertencentes á Sociedade Xenebrina de Utilidade Pública, que xunto a Dunant foi coñecido máis adiante como "Comité dos Cinco":Moynier, Dufour, Appia e Maunoir. Este comité foi quen impulsou as ideas de Dunant e deu orixe en 1863 ao Comité Internacional da Cruz Vermella.

     

     

    Estea Comité co apoio do Goberno suízo logra organizar unha conferencia diplomática o 8 de agosto de 1864, en Xenebra, onde participan 24 representantes de 16 países europeos e observadores dos Estados Unidos obtendo os seguintes resultados:

     

     

    A firma por doce Estados do primeiro Convenio de Xenebra para protexer os militares feridos en campaña onde se contempla:

     

     

    Protexer os militares feridos en campaña.
    A neutralización e protección do persoal sanitario, así como dos hospitais militares.
    A Cruz Vermella sobre fondo branco como símbolo protector.
    O establecemento dun Comité permanente que se denominou Comité Internacional da Cruz Vermella (C.I.C.R.).
    Promoción de Sociedades de Socorro.

  • Ata entón guerra e dereito eran considerados como adversarios irreconciliables, non obstante, este convenio veñen a demostrar que o dereito ten poder de acción ata na guerra e que, en certas cuestións, pode marcar o comportamento nos combates.

     

     

    O Movemento Internacional que naceu para paliar o sufrimento nos campos de batalla, pronto adquiriu o compromiso de previr e paliar o sufrimento en todo momento e lugar. Isto provocou unha evolución que podemos dividir en tres etapas.

     

  • Acción humanitaria cara ás vítimas dos conflitos bélicos

     

    - Dereito Internacional Humanitario.

    - Mediación..

    - Asistencia a prisioneiros e refuxiados

  • Acción humanitaria cara ás vítimas de desastres naturais e doutro tipo en tempo de paz.

     

    - Dereito Internacional Humanitario.

    - Previr e aliviar..

    - Saúde..

    - Acción ante desastres.

    - Socorros (axuda en estrada, etc.).

     

  • Acción preventiva e en favor do Benestar Social e da calidade de vida.

     

    - Acción social.

    - Cooperación ao desenvolvemento.

    - Accións en pro da paz.

    - Defensa dos Dereitos Humanos.

    - Medio.

     

    A aparición dunha nova etapa non supón a desaparición da anterior, senón que se suma a esta. Por iso, na actualidade mantéñense estas tres formas de acción, ás que nun futuro seguramente se unirán outras.

     

Historia da Cruz Vermella Española
  • España no ámbito humanitario sempre estivo en primeira liña. Así na creación da Cruz Vermella en ningún momento dubidou na súa decisión, e en 1863 unha representación española estivo entre as catorce nacións que asistiron á Primeira Conferencia Internacional, e foi a sétima nación que en 1864 se adhire ao I Convenio de Xenebra.

     

     

    En España a Cruz Vermella organízase baixo os auspicios da Orde Hospitalaria de San Xoán de Xerusalén, en 1864, e é declarada "Sociedade de Utilidade Pública". Dende entón, os distintos gobernos da nación, estiveron representados dunha forma ou outra no seo de Cruz Vermella, aínda que isto non impediu que actúe sempre baixo os Principios que inspiran á Institución. A súa evolución foi sempre unha constante adaptación aos problemas e ás necesidades sociais que foron producíndose. Só así pódese explicar a vixencia dunha organización con máis de 149 anos de historia.

     

     

  • Nunha primeira época fiel ás súas orixes, a súa actuación estivo centrada en intervencións humanitarias en caso de conflito armado. Así, en 1870 prestou axuda humanitaria na guerra franco/prusiana - sendo este o primeiro envío de axuda humanitaria que realiza a Cruz Vermella Española - e en 1872 actuaba por primeira vez directamente na terceira guerra carlista.

     

     

    Na súa constante adaptación ás necesidades a raíz dos conflitos bélicos en África en 1918, prodúcese unha forte expansión dos seus centros sanitarios, chegando a sumar preto de 36 hospitais. Nun panorama de carencias xeneralizadas en materia sanitaria, a rede de Cruz Vermella tivo un especial significado.

     

     

    Durante a guerra civil de 1936 a 1939 realizou unha importante actividade e, rematada esta, leva a cabo a repatriación dos españois que se atopaban na URSS.

     

     

    A importante experiencia adquirida durante a guerra empregouse na intervención ante os desastres acontecidos en todo o territorio nacional. Asistiuse ás vítimas dos incendios, inundacións, accidentes de todo tipo, etc.

     

  • Na década dos setenta, a Institución completou a rede de Postos de Primeiros Auxilios nas estradas españolas, que iniciara a súa primeira expansión no período republicano. Foi unha nova resposta ante o avance nas comunicacións por estrada que produce un aumento do parque automobilístico e, conseguintemente, un aumento dos accidentes de tráfico que requiren unha resposta rápida.

     

     

    Tamén se iniciaron as tarefas de socorro no mar e en augas interiores e o salvamento de náufragos, que a través da Cruz Vermella do Mar se convertería nun dos servizos máis coñecidos e valorados pola opinión pública.

     

     

  • Na década dos setenta e sobre todo nos oitenta, a Cruz Vermella Española dará un importante salto, crece a súa actividade cuantitativamente e novas accións e servizos dan un novo sentido a esta. A partir de 1985 iníciase unha profunda reorganización coa democratización da Institución, a potenciación da participación dos voluntarios, a apertura cara a novos campos de actuación, etc.

     

     

    Pero é fundamentalmente na década dos noventa cando se produce a gran modernización da institución e a súa adaptación aos novos retos que formulaba a sociedade Española, por un lado a consolidación da intervención social cos colectivos vulnerables (persoas maiores, refuxiados e inmigrantes, afectados de SIDA, drogodependentes, infancia e xuventude, poboación reclusa, discapacitados, muller en dificultade social), por outro o espectacular incremento dos programas internacionais (cooperación ao desenvolvemento, axuda humanitaria, cooperación institucional) que supuxo un importante incremento dos recursos humanos e materiais dedicados a este ámbito. Todo iso acompañado por un proceso de modernización das estruturas e democratización e maior autonomía que culmina coa aprobación duns novos estatutos (Xuño de 1997) e Regulamento Xeral Orgánico (29 de xullo de 1988).

     

Botón Clicable - Dónde Estamos


Botón Clicable - Nuestros Principios


Botón Clicable - Nuestra Historia


Botón Clicable - Movimiento Internacional


Botón Clicable - Estatutos - Reglamento


Botón Clicable - Misión y Plan de Acción


Botón Clicable - Nuestros Datos


Botón Clicable - Nuestras Cuentas


Botón Clicable - Calidad


Botón Clicable - Centro de Documentación


BC-RESPONSABILIDAD SOCIAL


Botón Clicable - Red